تبلیغات
آخرالزمان ومهدی منتظر - مطالب سفیانی
آخرالزمان ومهدی منتظر
وبلاگ بشارت منجی
حدیث موضوعی



مرتبه
تاریخ : سه شنبه 14 خرداد 1392
پیامبر اکرم فرمود:« سفیانی پس از تسلط بر شام و سرکوب دیگر قیام های آن منطقه، دو سپاه، یکی به سوی عراق (مشرق) و دیگری مدینه ، اعزام می کند. سپاه اعزامی سفیانی به عراق در بابل نزدیک شهر ملعون (یعنی بغداد) مستقر می شوند. آنها بیش از سه هزار نفر را قتل عام می کنند، به بیش از 100 زن تجاوز می کنند و 300 تن از بنی عباس را می کشند.»
و در جایی دیگر فرمود:« سپاه سفیانی اطراف کوفه را خراب می کنند.»

جابر جعفی از امام باقر علیه السلام روایت می کند که فرمود:«سفیانی سپاهی به کوفه می فرستد. آنها گروهی از شیعیان آل محمد صلی الله علیه و آله و سلم را به قتل می رسانند و به دار می آویزند.»
و در جایی دیگر فرمود:« سفیانی و یارانش هیچ هدفی جز نابودی آل محمد صلی الله علیه و آله وسلم و پیروانش ندارند.»


منابع:

بحار الانوار 52 / 186 حدیث 11
بحار الانوار 52 / 222 حدیث 87
بحار الانوار 52 / 186
بحار الانوار 52 / 222 حدیث 87



طبقه بندی: سفیانی، 
ارسال توسط محمد امین
مرتبه
تاریخ : جمعه 20 اردیبهشت 1392

 

 

قرقیسیا شهرى كوچك نزدیك سرچشمه رود خابور در نهر فرات است كه امروز به ویرانه اى نزدیك شهر دیر الزور ، كنار مرز سوریه تبدیل شده و به مرز تركیه هم نسبتاً نزدیك است .این شهر ، به سبب قرقیسیا بن طهمورت ملك به این نام نامیده شد و یا قرقیسیا معرّب كركیسیا است كه برگرفته از « كركیس » ، نام محل اسب دوانى است كه به عربى «حلبه» مى گویند و در شعر ، بسیارى اوقات بصورت مقصور مى آید

 



معجم البلدان حموى  مى گوید : این شهر ، به سبب قرقیسیا بن طهمورت ملك به این نام نامیده شد . حمزه اصفهانى مى گوید : قرقیسیا معرّب كركیسیا است كه برگرفته از « كركیس » ، نام محل اسب دوانى است كه به عربى «حلبه» مى گویند و در شعر ، بسیارى اوقات بصورت مقصور مى آید . ( آخرش حذف مى شود ) .

برخى روایات در مورد نبردى بزرگ در آن سامان سخن گفته كه بعضى وقت آن را معین كرده و بین بنى عباس و بنى امیه دانسته اند . بعضى روایات هم آن را به سفیانى ربط داده اند كه در زمان امام مهدى(علیه السلام) خواهد بود اما برخى دیگر ، سبب درگیرى را گنجى مى دانند كه در مسیر فرات پیدا مى شود و بین سفیانى و اتراك اختلاف پیش مى آید .

از جمله روایات ، كافى از امام باقر(علیه السلام) آورده است كه به میسّر فرمود : فاصله شما و قرقیسیا چقدر است ؟ عرض كردم : نزدیك است ، كنار ساحل فرات ، فرمود : اتفاقى در آنجا خواهد افتاد كه از روزى كه خدا آسمان ها و زمین را آفریده و تا زمانى كه آسمان ها و زمین وجود خواهند داشت ، مانند آن وجود نداشته و نخواهد داشت . (میدان جنگ) سفره پرندگان خواهد بود و درندگان زمین و پرندگان آسمان ، از آن سفره سیر خواهند شد . افراد قبیله « قیس » در آن نبرد كشته مى شود و خونخواه و طرفدارى نخواهند داشت .

صاحب كافى مى گوید : عده اى این روایت را آورده اند و اضافه كرده اند : منادى ندا مى دهد : بیایید و گوشت ستمگران را بخورید !

و همچنین در جای دیگر  از حذیفه بن منصور از امام صادق(علیه السلام) : خدا مائده (در روایتى « مأدبه» ) و سفره اى در قرقیسیا دارد كه فردى از آسمان از این رخداد مطلع مى شود و مى گوید : اى پرندگان آسمان و درندگان زمین ! بیایید از گوشت بدن ستمگران سیر شوید !

و همچنین از عبد الله بن ابى یعفور آمده است كه ابو جعفر(علیه السلام) به من فرمود : فرزندان عباس و مروان در قرقیسیا نبردى خواهند داشت كه در آن نبرد زورمندان به بلوغ نرسیده، پیر مى شوند . خداوند پیروزى را نصیب شان نخواهد كرد و به پرندگان آسمان و درندگان زمین وحى مى شود كه از گوشت ستمكاران سیر شوید . آن گاه سفیانى خروج مى كند .

از جمله روایاتى كه در مورد خروج سفیانى و ظهور امام مهدى وارد شده ، حدیثى است كه مفید در اختصاص آورده است : جابر جعفى مى گوید كه ابوجعفر(علیه السلام) به من فرمود : اى جابر ! سرِ جایت بمان و تكان نخور (=كارى نكن )تا نشانه هایى را كه برایت مى گویم ، ببینى و آنها را دریابى : نشانه اول ، اختلاف فرزندان فلانى (بنى عباس بر سر مُلك) است كه گمان نمى كنم آن را ببینى ، ولى پس از من اینها را نقل كن . نشانه دیگر صدایى است كه از آسمان شنیده مى شود ، همچنین صدایى كه از جانب دمشق به شما مى رسد و نوید فتح مى دهد . قریه اى از شام به نام « جابیه » فرو مى رود و قسمت راست مسجد دمشق فرو مى ریزد و گروهى از تركستان خروج مى كنند ، و پس از آن اوضاع مردم آشفته خواهد شد . برادران ترك در جزیره پیاده مى شوند و جمعى از روم خروج كرده و در « رمله » فرود مى آیند .

اى جابر ! در آن سال در هر نقطه اى از مغرب زمین ، كشمكش زیادى روى مى دهد . نخستین سرزمین عرب كه خراب مى شود ، شام است . در شام سه پرچم مختلف با هم جنگ خواهند داشت : پرچم اول اصهب ( سرخ و سفید ) پرچم دوم ابقع (سیاه و سفید) و پرچم سوم سفیانى است . سفیانى با پرچم ابقع برخورد مى كند و با هم مى جنگند و او و تمام همراهانش را به قتل مى رساند . بعد پرچم اصهب را تار و مار مى كند . آن گاه هدفى جز رفتن به عراق ندارد . سپس لشكر او به قرقیسیا مى رسد و جنگى در آنجا جنگ درمى گیرد كه صد هزار نفر از ستمگران كشته مى شود .

پس از آن سفیانى هفتاد هزار لشكر به كوفه مى فرستد ، آنها مردم كوفه را یا مى كشند، یا دار مى زنند ، و یا به اسیرى مى گیرند . در این بین چند لشكر از خراسان با سرعت برق، منازل میان راه را طى مى كنند . چند نفر از یاران قائم در میان آنها هستند . سپس مردى از موالى اهل كوفه قیام مى كند ، ولى سرلشكر سفیانى او را بین حیره و كوفه به قتل مى رساند .

آن گاه سفیانى لشكرى به مدینه مى فرستد . مهدى از مدینه به مكه مى رود . چون خبر رفتن مهدى از مدینه به سرلشكر سفیانى مى رسد، لشكرى را به دنبال او مى فرستد، ولى وى را نمى یابند . مهدى مانند موسى بن عمران ، با ترس و لرز وارد مكه مى شود . سرلشكر سفیانى در بیابان « بیدا » فرود مى آید . در آن جا گوینده اى از آسمان صدا مى زند : اى بیدا ! این قوم را نابود گردان ، و با این صدا زمین آنها را در كام خود فرو مى برد . تنها سه نفر از آنها باقى مى ماند كه خدا صورت هاى آنها را به عقب برمى گرداند . آن سه نفر از قبیله كلب اند . این آیه درباره اینها آمده است :

« اى كسانى كه كتاب آسمانى به شما داده شد ! ایمان بیاورید به آنچه نازل كردیم ، كه آنچه را نزد خود دارید ، تصدیق مى كند ، پیش از آن كه بعضى از صورت ها را تغییر دهیم ، و آن را به پشت برگردانیم » ( نساء/50 )

در آن روز قائم در مكه است . او در آن جا به بیت الحرام ( خانه خدا ) تكیه مى دهد ، در حالى كه به آن پناه بُرده است . مى گوید : اى مردم ! ما از خدا و هر كسى كه دعوت ما را بپذیرد ، یارى مى طلبیم . من از خانواده محمد ، پیغمبرتان هستم . ما از هر كس به خدا و محمد نزدیك تریم . . .

ابن حماد  گفته « ارطاة » را نقل كرده كه معركه قرقیسیا را به سفیانى ربط داده و طرفین را ترك و روم قرار داده و مى گوید : وقتى ترك ها و رومیان گرد بیایند و قریه اى در دمشق فرو رود و دیوار سمت غرب مسجد دمشق فرو ریزد ، در شام سه پرچم برافراشته مى شود : ابقع ، اصهب و سفیانى . در دمشق مردى و همراهانش محاصره شده و كشته مى شوند و دو نفر از آل ابو سفیان خروج مى كنند كه پیروزى با دومى است . وقتى پیروان « ابقع » از مصر حركت كنند ، سفیانى با سپاهش بر ضد آنها شورش مى كند ، و آنقدر از تركان و رومیان در قرقیسیا مى كشد كه درندگان زمین از گوشت شان سیر مى شوند .

اما این روایت ، فقط سخنى بُریده است . همچنین چند روایت وجود دارد كه احادیث را مربوط به گنجى مى داند كه در آن اختلاف دارند . روشن ترین روایت ، روایتى است كه از ابن حماد از پیامبر آورده شده است : « كوهى از طلا و نقره در مسیر فرات نمایان مى شود كه از هر نُه نفر كه براى دستیابى بر آن بجنگند ، هفت نفر كشته مى شوند . اگر شاهد چنین وضعى بودید ، نزدیك آن نشوید . . . فتنه چهارم هجده سال است ، سپس رخدادهایى نمودار مى شود كه خود را نشان مى دهد و فرات كوهى از طلا را نمایان مى كند . امت بر آن هجوم آورده ، از هر نُه نفر ، هفت تن كشته مى شود .

همچنین در جایی دیگر از على(علیه السلام) : سفیانى در شام ظهور مى كند ، آن گاه نبردى میان آنها در قرقیسیا رخ مى دهد ]و آن قدر كشته مى دهد[ كه پرندگان آسمان و درندگان زمین از لاشه هایشان سیر مى شوند . سپس در پشت سرشان جنگى رخ مى دهد و گروهى مى آیند تا وارد خراسان شوند . لشكر سفیانى در پى اهالى خراسان مى آیند ، چنانكه شیعه آل محمد را در كوفه مى كشند ، آن گاه اهل خراسان در پى مهدى بیرون مى روند .

مقصود از فتنه چهارم در این حدیث معلوم نیست ، چرا كه تعداد فتنه ها در روایات ناهمگون است . با اینكه تشخیص آخرین فتنه متصل به ظهور مهدى(علیه السلام) آسان است اما اكثر نصوص مربوط به این معركه ، مُرسَل و گفته اشخاص بوده و جزء احادیث نبوى نیست اما اگر درست باشد ، احتمال دارد كه گنج مذكور ، منبع نفت یا معدن طلا و نقره باشد كه محل درگیرى سه دولت مى شود اما بیشتر احادیث مى گوید طرف مقابل سفیانى در این معركه ، ترك ها هستند و چون درگیرى به خاطر ثروتى است كه در مرزهاى سوریه و تركیه وجود دارد ، بنابراین ممكن است منظور از ترك ها ، اهالى فعلى تركیه باشند .

برخى روایات مى گوید پیش از خروج سفیانى ، عده اى در جزیره اى كه جزیره ربیعه یا دیار بكر ، نزدیك قرقیسیاست ، فرود مى آیند . شاید مقصود روس ها یا دیگران باشند كه امت ترك نامیده مى شوند .

بر اساس روایات ، مهدى(علیه السلام) نخستین پرچم خود را براى جنگ با تركان برمى افرازد . مقصود از جزیره در اینجا منطقه اى نزدیك موصل است كه آن نیز دیار ربیعه نامیده مى شود ، اما « رمله » كه نیروهاى روم در آنجا فرود مى آیند ، شاید « رمله » فلسطین یا مصر باشد ، والله العالم !

علی کورانی

وعده صادق




طبقه بندی: نهضت ظهورمقدس،  علائم غیرحتمیه ظهور،  سرزمین شام(سوریه-لبنان-اردن-فلسطین) در عصر ظهور،  سفیانی، 
ارسال توسط محمد امین
مرتبه
تاریخ : جمعه 20 اردیبهشت 1392

 

 

فضل كاتب آورده است كه خدمت امام حسین (علیه السلام) بودیم كه نامه ابو مسلم (خراسانى) به ایشان رسید و (به پیك) فرمود : پاسخى براى نامه ات نیست . از پیش ما بُرو ! شروع به پچ پچ كردن با همدیگر كردیم ، فرمود : به هم چه مى گویید ؟! اى فضل ! خدا به سبب شتاب بندگان ، شتاب نمى كند . جابجا كردن كوه از جایش ، آسان تر از نابود كردن حكومتى است كه هنوز مهلتش به سر نیامده است . سپس افزود : آمدن فلانى پسر فلانى ، تا هفتمین فرزند فلانى (از نشانه هاست ) . عرض كردم : قربانت شوم ! نشانه میان ما و شما چیست ؟ فرمود : اى فضل ! دست به كارى نزن تا سفیانى خروج كند. هنگامى كه سفیانى خروج كرد ، دعوت ما را لبیك گویید ! ( سه بار فرمود : ) آمدن سفیانى حتمى است .  وسائل الشیعة 11/37 و بحار 47/297 .



كافى  از عیص بن قاسم آورده است كه شنیدم امام حسین (علیه السلام) فرمود : از خداى یگانه بى شریك ، پروا كنید و در حال خویش بنگرید . به خدا سوگند ! اگر انسانى گَلّه اش را به چوپانى بسپرد و كسى را داناتر از چوپان كنونى ، بیابد ، وى را به جاى او بر سر كار مى گمارد . به خدا سوگند ! اگر كسى دو جان (و فرصت دوباره زندگى كردن) داشته باشد و با یكى بجنگد و تجربه بیاندوزد ; در جان دیگرش كه باقى مانده ، طبق آنچه كه (در جان اول) تجربه كرده ، عمل مى كند اما آدمى فقط یك جان دارد (و یك بار عمر مى كند )كه وقتى از دست برود ، به خدا كه فرصت توبه را هم از دست داده است ! پس خودتان سزاوارترید كه راهى براى خود برگزینید . اگر كسى از طرف ما به سویتان آمد ، بنگرید براى چه هدفى خروج مى كنید ! نگویید زید (بن حسن) خروج كرد (پس ما هم باید قیام كنیم) ! زید عالِم و درستكار بود و شما را به سوى خود نخواند ، بلكه براى رضایت آل محمد(صلى الله علیه وآله) فرا خواند . اگر پیروز مى شد ، شما را به آنچه كه فرا خوانده بود ، عمل و وفا مى كرد . او بر ضد سلطان جامعه خروج كرد ، تا وى را شكست دهد ، اما امروز كسى كه به نام ما خروج كند ، به چه هدفى شما را مى خواند ؟ به رضایت آل محمد ؟! شما را شاهد مى گیرم كه ما به این عمل راضى نیستیم و قیام كننده ، امروز نافرمانى ما كرده ، احدى همراهى اش نخواهد كرد ! اگر پرچم هایى را اطرافش ببیند و فرماندهى را به عهده بگیرد ، حتماً از ما نافرمانى خواهد كرد ، مگر قیام كننده اى كه بنى فاطمه(علیها السلام) یرامونش گرد آیند . به خدا سوگند ! رهبر شما كسى جز او نیست كه اطرافش جمع شده اند . اگر ماه رجب بود، با یاد و نام خدا قیام كنید واگر خواستید قیام را تا ماه شعبان به تأخیر بیاندازید، مشكلى نیست ، یا اگر دوست داشتید ، میان اهل و عیالتان روزه بگیرید ، شاید این كار برایتان بهتر باشد و نشانه سفیانى ، برایتان كافى است .

عیص بن قاسم آورده است كه شنیدم امام حسین علیه السلام فرمود : از خدا پروا كنید و مراقب خویش باشید . سزاوارترین افراد براى مراقبت از خویش ، خودتان هستید. اگر كسى دو جان داشت و با یكى تجربه مى كرد و با جان دیگر توبه مى نمود ، خوب بود اما انسان فقط یك جان دارد ، وقتى از دست برود ، به خدا كه فرصت توبه هم از دست رفته است .
اگر كسى به نام ما قیام كرد و شما را به رضایت ما (آل محمد) فرا خواند ، شما را سوگند مى دهیم كه ما راضى نیستیم ! امروز كه تنهاست ، از ما اطاعت و پیروى نمى كند ، چه رسد به وقتى كه پرچم ها در اطرافش برافراشته شود ! ( بحار 46/178 و 52/301 از كافى ) .

امام حسین علیه السلام  فرمود : اى سدیر ! در خانه ات باش ، مانند اثاث خانه ، بى حركت بمان و تا زمانى كه شب و روز مى چرخد ، یك جا بنشین ، اما وقتى به تو خبر رسید كه سفیانى خروج كرده ، به سوى ما كوچ كن، گرچه مجبور شدى كه پیاده بیایى ! ( وسائل الشیعة 11/36 ; بحار 52/303 و 270 ) . در روایت دیگرى چنین آمده است: (راوى :) گفتم كه فدایت شوم ! آیا پیش از آن رخدادى هست ؟ فرمود : آرى ، سه انگشت دستش را بالا آورد و فرمود : در شام سه پرچم خواهد بود : پرچم حسنى ، پرچم امویان و پرچم قیسى . سفیانى خروج مى كند و مانند محصول درو شده ، همه را از بین مى بَرَد كه هرگز چنین كشتارى ندیده اى !

منبع:وعده صادق




طبقه بندی: سفیانی، 
ارسال توسط محمد امین
مرتبه
تاریخ : دوشنبه 16 اردیبهشت 1392

 

 

« كاش مى دیدى هنگامى را كه كافران وحشت زده اند و گریزى نمانده است و از جایى نزدیك گرفتار آمده اند »

درنامه على(علیه السلام) به معاویه آمده است كه : اى معاویه ! رسول خدا(صلى الله علیه وآله) به من خبر داده است كه بنى امیه محاسنم را از خون سرم رنگین خواهند كرد و شهید خواهم شد . پس از من ، تو بر امت حكومت مى كنى ، پسرم حسن را با زهر و فریبكارانه مى كشى و پسرت ، پسرم حسین را مى كشد . این كار توسط زنازاده اى از طرف یزید انجام مى شود .

پس از تو ، هفت نفر از فرزندان ابو العاص ، حكومت خواهند كرد ، نیز پنج نفر از اولاد مروان بن حكم كه دوازده حاكم را تكمیل مى كنند .

رسول خدا آنها را در خواب دید كه مانند میمون ها از منبرش بالا و پایین مى روند و امتش را از دین خدا به وضع پیشین قهقرایى برمى گرداندند . اینها بدترین عذاب را در روز قیامت خواهند داشت و خداوند خلافت را از آنها با پرچم هاى سیاهى خواهد گرفت كه از طرف شرق (= خراسان = ابو مسلم خراسانى) خواهند آمد . خدا بدین وسیله آنان را ذلیل و خوار كرده و زیر هر سنگى كه پنهان شده باشند ، كشته خواهند شد! مردى از فرزندانت شوم ، ملعون ، نادان و ناآرام ، سنگدل ، درشت خوى است و دلى وارونه دارد . خدا مهربانى و رحمت را از دلش كنده است ! دایى هایش از قبیله كلب اند . گویا وى را مى بینم . اگر بخواهى ، مى توانم نامش را بگویم و توصیفش كنم و بگویم چند سال دارد . سپاهى را به مدینه مى فرستد كه كشتار و كارهاى زشت زیادى در آنجا انجام مى دهند . مردى از از دست آنها فرزندانم مى گریزد كه بى باك و وارسته است و زمین را از عدل و داد پر مى كند ، چنان كه از ستم و بیداد آكنده شده بود . نامش را مى دانم و اینكه در آن زمان چند سال دارد و نشانه هایش چیست . او از فرزندان پسرم حسین است كه پسرت یزید وى را مى كشد . او انتقام خون پدرش را مى گیرد و به مكه مى گریزد . سركرده آن سپاه ، مردى از فرزندانم كه وارسته و نیكوكار است را كنار منطقه احجار الریت مى كشد ، سپس آن لشكر به مكه مى رود . نام فرمانده و اسامى سپاهیان و علامت اسبانشان را مى دانم . وقتى وارد بیداء شدند و آرام و قرار گرفتند ، خدا آنها را در همان زمین فرو مى بَرَد . او مى فرماید :

« كاش مى دیدى هنگامى را كه كافران وحشت زده اند و گریزى نمانده است و از جایى نزدیك گرفتار آمده اند » ( سبأ/51 ) یعنى از زیر پایشان (كه زمین فرو مى رود )هیچكس باقى نمى ماند ، مگر یك نفر كه خدا صورتش را به پشت سرش برمى گرداند . خدا گروه هایى را از كره زمین مانند پاره ابرهاى پاییزى براى مهدى گرد مى آورد . به خدا كه نامشان ، نام فرمانده و استراحتگاه اسبانشان را مى دانم . سپس مهدى داخل كعبه مى شود و مى گرید و تضرع مى كند . . .

منبع: سلیم بن قیس /197

منبع:وعده صادق


طبقه بندی: سفیانی، 
ارسال توسط محمد امین


نعمانى از مغیره بن سعید از ابوجعفر باقر(علیه السلام) آورده است كه امیر مؤمنان فرمود : وقتى دو سپاه در شام كشمكش كردند ، نشانه اى از نشانه هاى الهى ظاهر مى شود . عرض شد : اى امیر مؤمنان ! آن نشانه چیست ؟ فرمود : بیش از صد هزار نفر در زلزله اى در شام كشته مى شوند كه خداوند آن را براى مؤمنان ، رحمت و براى كافران ، عذاب قرار مى دهد . وقتى زلزله شد ، به سوارانى بنگرید كه مركب هاى سیاه و سفید و دم بُریده دارند و با پرچم هاى زرد از مغرب مى آیند تا وارد شام شوند . این رخداد در زمان بى تابى و ناله شدید و مرگ سرخ پیش مى آید . سپس منتظر فرو رفتن قریه اى از دمشق به نام «حرستا» (= مرمرسا) باشید ، سپس پسر هند جگرخوار ( سفیانى ) از وادى یابس (= دره بى آب و گیاه ، از حوران تا اردن و فلسطین) شورش مى كند ، تا بر منبر دمشق قرار بگیرد . وقتى چنین رخدادهایى شد ، منتظر خروج و قائم مهدى(علیه السلام) باشید .
در البدء والتاریخ  آمده است : از جمله اخبارى كه على بن ابى طالب در بیان فتنه ها در شام فرمود این است كه وقتى چنین رخدادهایى شد ، پسر هند جگرخوار خروج مى كند ، تا پس از آن بر منبر دمشق دست یابد . وقتى چنین شد ، منتظر خروج مهدى باشید .
در فصل یاران امام مهدى(علیه السلام) به نقل از الغیبه نعمانى و تفسیر عیاشى  و منابع دیگر نص كامل حدیثى از امام باقر(علیه السلام) گذشت كه بر رخدادهایى تصریح داشت كه پیاپى در آغاز حركت سفیانى رخ مى دهد . در آن آمده بود : اى جابر ! بر جاى خود باش و هرگز دست و پا مزن (و كارى مكن) تا نشانه هایى را ببینى كه برایت مى گویم و در یك سال رخ مى دهد : سروشى را در دمشق مى بینى كه ندا مى دهد ; یكى از روستاهاى دمشق فرو مى رود ; قسمتى از مسجد دمشق فرو مى ریزد . . . در آن وقت اهالى شام بین سه پرچم اختلاف نظر پیدا مى كنند : اصهب ، ابقع و سفیانى . قبیله مضر ، همراه طایفه بنى ذنب حمار هستند ; سفیانى با دایى هایش از قبیله كلب است . سفیانى و پیروانش بر بنى ذنب حمار شورش مى كنند و جنگى به وقوع مى پیوندد كه تا آن روز اتفاق نیفتاده بود . سپس مردى از بنى ذنب حمار به دمشق مى آید . وى و همراهانش را چنان مى كشند كه كسى را بدان گونه نكشته اند و این است معناى آیه اى كه خدا مى فرماید :

« گروه هایى از مردم به جان هم مى افتد . واى بر كفارى كه آن روز بزرگ در آن جنگ شركت مى كنند » ( مریم/19 )
سفیانى و همراهانش خروج مى كنند و قصدى جز كشتن آل محمد و پیروان شان ندارند .




طبقه بندی: سفیانی، 
ارسال توسط محمد امین
مرتبه
تاریخ : پنجشنبه 12 اردیبهشت 1392
منابع خبری از افشاگری یکی از سران گروه های مخالف کویت نسبت به توافقات محرمانه میان مقامات دولتی این کشور با دولت اردن خبر داده اند.
اسلام تایمز به نقل از اخبار بلدنا اردن نوشت: در حالیکه برخی از سران دیکتاتور عرب نسبت به تحرکات این روزهای "عبدالله دوم" شاه اردن در رابطه با موضوع سوریه و حتی نسبت به توافقات محرمانه بین امان با برخی از کشورهای غربی از جمله آمریکا بسیار ابراز نگرانی کرده اند و در عین حال نسبت به احتمال وجود روابط پشت پرده اردنی ها با روس ها نیز بی توجه نبوده اند، منابع آگاه اردنی اعلام کردند که رهبر گروههای مخالف کویت یعنی رئیس پارلمان اسبق این کشور پرده از روابط محرمانه میان دولت اردن با دولت کویت برداشت.

این منابع افزودند: "شیخ احمد الحمود الصباح " معاون نخست وزیر و وزیر کشور کویت از جمله مسئولانی بود که این توافقات به عمل آمده میان امان و کویت را به امضا رساند.

رئیس پارلمان اسبق کویت در خصوص این توافقات محرمانه بین دو طرف کویتی و اردنی گفت: این توافقنامه شامل بندهای بسیار خطرناکی می شود و به زودی محتوای این توافقنامه برای ملت کویت فاش می شود.

منابع آگاه در این باره اظهار داشتند که قرار است: "احمد السعدون" به زودی یک کنفرانس مطبوعاتی در خصوص اهداف و مواد این توافقنامه محرمانه بین کویت و اردن برگزار نماید.

این در حالی است که دولتمردان کویت تاکنون از هرگونه اظهار نظر و واکنشی نسبت به انتشار این خبر خودداری کردند.

اما در خصوص روابط محرمانه این روزهای شاه اردن با سران برخی از کشورهای عربی و غربی همین بس که در خلال سفر  "عبدالله دوم" به واشنگتن و دیدارش با "باراک اوباما" رئیس جمهوری آمریکا، 5 تن از مسئولان دستگاه اطلاعات و امنیت عربی و غربی اخیرا به صورت بسیار محرمانه وارد امان شدند تا بتوانند به نوعی از برنامه های سفر شاه اردن به آمریکا که بسیار برای این کشورها نگران کننده بود، مطلع شوند.

نگرانی مقامات غربی و عربی از تحرکات اخیر اردن و احتمال توافقات محرمانه این کشور با برخی از توطئه گران علیه امنیت و ثبات کشورهای خاورمیانه و به ویژه سوریه به این علت است که اردنی ها در خصوص موضوع سوریه در هر دو جبهه یعنی مخالفان و موافقات با سقوط "بشار اسد" رئیس جمهوری سوریه حضور دارند. شاه اردن از یک سو با سران غرب و رژیم صهیونیستی برای زمینه سازی به منظور موج دوم فشارها علیه دمشق البته به صورت پنهانی همکاری می کند و از سوی دیگر در تماس با مقامات مسکو بر ایجاد راهکار سیاسی با هدف حل بحران سوریه تاکید می کند.



طبقه بندی: سرزمین شام(سوریه-لبنان-اردن-فلسطین) در عصر ظهور،  سفیانی، 
ارسال توسط محمد امین
شرایط و جنایات اخیر در سوریه و منطقه خیلی به شرایط خروج سفیانی و جنایاتش در شامات جور در میآید ؛

در حوادث اخیر بیرحمی های شدیدی در حال روی دادن است ؛ ما در روایات بیرحمی های سفیانی را هم داریم

در روایات آمده که سفیانی چند کشور را مورد حمله قرار میدهد ، و احتمال دارد به اسرائیل نیز حمله کنند ...

 

 

 


استاد پناهیان: شرایط منطقه خیلی با شرایط خروج سفیانی جور در می آید + صوت

 

در آخرالزمان فتنه ای شدیدی روی میدهد


شرایط و جنایات اخیر در سوریه و منطقه خیلی به شرایط خروج سفیانی و جنایاتش در شامات جور در میآید ؛

در حوادث اخیر بیرحمی های شدیدی در حال روی دادن است ؛ ما در روایات بیرحمی های سفیانی را هم داریم

در روایات آمده که سفیانی چند کشور را مورد حمله قرار میدهد ، و احتمال دارد به اسرائیل نیز حمله کنند ...

تاریخ سخنرانی: 91/9/16

به نوعی پاسخ انتقاد جعفریان در باره بشارت های استاد نزد رهبر معظم در تاریخ 91/9/4 نیز ممکن است باشد ؛ چون چند شب بعد از آن انتقاد این سخنان را مطرح کرده اند ...


اللهم عجل لولیک الفرج

 


دانلود صوت: (8دقیقه)

 

وعده صادق




طبقه بندی: علائم حتمیه ظهور،  سرزمین شام(سوریه-لبنان-اردن-فلسطین) در عصر ظهور،  سفیانی، 
ارسال توسط محمد امین
مرتبه
تاریخ : جمعه 1 دی 1391

 

 

 شام از دیر باز به عنوان یکی از حوزه های مهم تمدن بشری مطرح بوده است و پیشینه ی تاریخی گسترده ای دارد. در گذشته بلاد شام مناطق مختلفی چون «سوریه»، «لبنان»، «اردن»، «فلسطین» و بخش هایی از «ترکیه» را شامل می شده است و به همین دلیل هر زمان که در روایات از شام سخن به میان می آید، می تواند به هر یک از سرزمین های یاد شده، قابل انطباق باشد.



شام در آستانة ظهور امام مهدی(ع) چه وضعیّتی دارد؟
شام در آستانة ظهور محور شرارت، کانون شقاوت و مرکز شناعت معرفی شده است.

شام پایتخت نیرومندترین حکومت ضدّ بشری سفیانی در منطقه می شود. او شش ماه می جنگد تا بر سه کشور سوریه، اردن و فلسطین سیطره پیدا می کند. وی هشت ماه حکومت می کند و در آغاز نهمین ماه حکومتش حضرت بقیةالله اروحنا فداه قیام می کنند. سپاه سفیانی در سرزمین بیدا خسف می شود، سپس سفیانی دستگیر شده به دست یمانی سر از تنش جدا می شود.

لازم به توضیح است که در میان بیش از 2000 علایم ظهور، تنها پنج علامت به عنوان علائم حتمی ظهور در احادیث صحیحه آمده است، که عبارتند از: 1. خروج سفیانی ؛ 2. قیام یمانی ؛ 3. بانگ آسمانی ؛ 4. خسف بیدا ؛ 5. قتل نفس زکیه.

همه نشانه های حتمی، در سال ظهور اتّفاق می افتد و از نظر زمانی نخستین نشانه ای که رخ می دهد و فرارسیدن انفجار نور و سپری شدن شب دیجور غیبت را نوید می دهد، خروج سفیانی است. امام باقر(ع) در این رابطه می فرماید: «خروج سفیانی از نشانه های حتمی است».

و امام رضا(ع) با تأکید بیشتری می فرماید: «ظهور قائم(ع) حتمی است، خروج سفیانی از سوی پروردگار حتمی است و هرگز بدون سفیانی، قائم(ع) قیام نخواهد کرد».
امام صادق(ع) با تعیین وقت خروجش می فرماید:
«خروج سفیانی حتمی است و در ماه رجب خروج می کند».

این تاریخ مربوط به آغاز حرکت اوست، وی شش ماه می جنگد تا به قدرت می رسد، به مدت هشت ماه نیز بر سه کشور سوریه، اردن و فلسطین حکومت می کند.
بنابر این بیان منظور از ماه رجب، ماه رجب پیش از سال ظهور می باشد.

بنابر مشهور نام سفیانی «عثمان بن عنبسه»  و لقبش «سفیانی» است. او از تبار ابوسفیان است.

سفیانی از بطن هند جگرخواره، به نقلی از صلب یزید بن معاویه و به نقلی دیگر از تبار عقبةبن ابی سفیان  و بر اساس نقل سوم از تبار خالدبن یزید بن ابی سفیان است.
شیخ صدوق با سند صحیح از امام صادق(ع) روایت کرده است که فرمود: «اگر سفیانی را ببینی، پلیدترین انسان ها را دیده ای، او بور، سرخ روی، و زاغ چشم است».   امیرمؤمنین(ع) در همین رابطه می فرماید: «پسر هند جگرخواره از «وادی یابس» خروج می کند، او مردی میان بالا، دارای چهره ای وحشتناک، سرستبر و آبله روی می باشد، چون او را ببینی او را یک چشم می پنداری».

در احادیث عامه (اهل سنّت) آمده است: «سفیانی از تبار خالدبن یزیدبن ابی سفیان، سرستبر، در چهره اش آثار آبله و در چشمش نقطة سپیدی است».

سفیانی پس از خروج به چه اقداماتی دست می زند؟
اگر بخواهیم شرح جنآیات سفیانی را بشماریم، به تدوین کتابی بزرگ نیاز خواهیم داشت. در اینجا فقط فرازهایی از احادیث معصومین(ع) را فهرست وار می آوریم:
1.پیامبر اکرم(ص) فرمود: «مردی از درون دمشق خروج می کند که او را سفیانی گویند؛ پیروانش از تیرة کلب هستند، آنقدر کشتار می کند، که حتّی شکم زنان را می شکافد و کودکان را از دم تیغ می گذارند».57 حاکم، این حدیث را با معیارهای بخاری و مسلم صحیح دانسته است.
2.امیرمؤمنین(ع) فرمود: «مأمورانش را گسیل می دارد، کودکان را گرد می آورد و آنها را در دیگ های زیتون می جوشاند».

3. آن حضرت(ع) در حدیثی دیگر فرمود: «گروهی از اولاد رسول خدا(ص) به بلاد روم پناهنده می شوند، سفیانی آنها را از پادشاه روم باز می ستاند، پس آنها را در دمشق گردن می زند».

4. درحدیث دیگری فرمود: «سپاه سفیانی هفتادهزار نفر را در بغداد می کشند و شکم سیصد زن را می شکافند».

5.و در حدیثی دیگر فرمود: «با هفتادهزار نفر به سوی عراق حرکت می کند، در کوفه به بصره و دیگر شهرها می گردد، ارکان اسلام را منهدم می کند، دانشمندان را می کشد، قرآن ها را می سوزاند، مساجد را ویران می کند، محرمات را مباح می کند، به آوازه خوانی فرمان می دهد، کارهای ناشایست را رواج می دهد، از انجام فرائض الهی جلوگیری می کند، از جور و ستم پروا نکند، به جهت دشمنی با خاندان پیامبر، هر کسی را که نامش: محمّد، علی، جعفر، حمزه، حسن، حسین، فاطمه، زینب، امّ کلثوم، خدیجه و عاتکه باشد، از دم شمشیر می گذارند».

6.امام باقر(ع) فرمود: «سفیانی سرخ روی، بور و زاغ چشم است، او هرگز خدای را نپرستیده است، او هرگز وارد مکه ومدینه نشود، او همه اش می گوید: انتقام، انتقام، وانگهی دوزخ».

7.امام صادق(ع) فرمود: «او می گوید: خدایا انتقام، انتقام، وانگهی دوزخ. او به قدری پلید است که مادر فرزندش را از ترس اینکه مخفی گاهش را نشان دهد زنده به گور می کند».

8. در برخی از تفاسیر عامه آمده است: «سفیانی لشکری به بغداد می فرستد که بیش از 3000 نفر را می کشند و شکم بیش از 100 زن را می شکافند».

9. در برخی از احادیث عامه از کشتن هفتادهزار نفر در «عین التّمر»  و تعدّی به حریم سی هزار نفر در کوفه سخن رفته است.

10.در برخی دیگر از منابع عامه آمده است: «سفیانی همه مخالفانش را می کشد، آنها را با ارّه دو نیم می کند و در دیگ ها می جوشاند، به مدت شش ماه این جنایت ها ادامه می یابد.

یکی از سیاه ترین جنآیات تاریخ، که صفحات تاریخ را لکّه دار نموده، فاجعة «حرّه» می باشد، این جنایت به دست یزید معاویه در سال 62 ق. رخ داد. او مسلم بن عقبه را با دوازده هزار تن از لشکر شام به مدینه گسیل داشت و به او فرمان داد: اگر یک تن از بنی امیه کشته شود شمشیر بکشد، به کسی رحم نکند، رخمی ها و فراری ها را بکشد و سه روز مدینه را غارت کند.

هیچ تاریخ نویسی به خود جرأت نداده که جنآیات یزید را در مدینه به تصویر بکشد و صرفاً به نقل چند آمار بسنده کرده اند. 

در مورد جنآیاتی که سپاه سفیانی در مدینه انجام می دهد، در احادیث فراوان آمده است که: «لشکر سفیانی مدینه را ویران می کند، شدیدتر از فاجعة حرّه».
سفیانی چه سرانجامی پیدا می کند؟

سپاه سفیانی پس از قتل عام مدینه، برای نبرد با حضرت بقیةالله ارواحنا فداه مدینه را به قصد مکّة معظمه ترک می کنند، در دو منزلی مدینه در سرزمین بیدا، به فرمان خدا، زمین دهان باز می کند و همة سپاهیان سفیانی را که تعدادشان یک صد و سی هزار نفر بیان شده است، در کام خود فرو می برد.

در دو آیه در قرآن کریم به این داستان اشاره شده است.  و در ده ها حدیث شرح این داستان آمده است.
این داستان که به «خسف بیدا » مشهور است چهارمین نشانه از نشانه های حتمی ظهور به شمار می آید.


واحد پژوهش موسسه فرهنگی موعود عصر(عج)
منبع: دانشستان سرزمین های درگیر در واقعه شریف ظهور، به کوشش اسماعیل شفیعی سروستانی.


طبقه بندی: سفیانی،  سرزمین شام(سوریه-لبنان-اردن-فلسطین) در عصر ظهور، 
ارسال توسط محمد امین
آخرین مطالب
(تعداد کل صفحات:7)      [1]   [2]   [3]   [4]   [5]   [6]   [7]  

صفحات جانبی
آرشیو مطالب
نظر سنجی
مهمترین برنامه جهت تعجیل در ظهورچیست؟







پیوند های روزانه
امکانات جانبی
blogskin

ابزار وبلاگ

قالب وبلاگ