تبلیغات
آخرالزمان ومهدی منتظر - ملکه عصمت, مطلق یا مقید؟ بخش دوم (اختصاصی)
آخرالزمان ومهدی منتظر
وبلاگ بشارت منجی
حدیث موضوعی



مخلصین : براساس آیاتی از قرآن، شیطان قسم یاد نموده که تمام بندگان خدا را اغوا و اضلال کند مگر" مخلَصین" را ؛ آنهم به این دلیل که قدرت گمراه کردن آنان را ندارد. " قَالَ فَبِعِزَّتِكَ لَأُغْوِیَنَّهُمْ أَجْمَعِینَ إِلَّا عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِینَ "(سوره ص آیات 82-83) –"....وَ قَالَ لَأَتخَّذَنَّ مِنْ عِبَادِكَ نَصِیبًا مَّفْرُوضًاوَلَأُضِلَّنَّهُمْ وَ لَأُمَنِّیَنَّهُمْ وَ لاَمُرَنَّهُم‏....

 

هوالحکیم
ملکه عصمت ، مطلق یا مقید-( قسمت دوم)

ضمن عذرخواهی از خوانندگان محترم سایت، به دلیل مشغله کاری، فرصتی فراهم نگردید تا دوبخش دیگراین مقاله را درموعد مقرر تکمیل و ارایه نمایم؛لذا با تاخیر طولانی قسمت های دوم و سوم این مقاله تقدیم حضور می گردد؛درمقاله قبلی، دیدگاه شیعه واهل سنت درخصوص عصمت انبیاء(با استدلال عقلی صرف) بیان شد؛که صرفا ناظر به عصمت انبیا از حیث دریافت و ابلاغ وحی بود دراینجا به مقتضای ادامه بحث به عصمت انبیا با دلایل قرآنی(دلیل نقلی) خواهیم پرداخت؛ ابتدا عصمت انبیا ازحیث دریافت و ابلاغ وحی و سپس عصمت ازمطلق گناهان بیان خواهد شد.
بیان عصمت انبیاء(ع) درقرآن
الف - آیات دال بر عصمت انبیاء(ع) در دریافت و ابلاغ وحی :
1- "وَ إِنَّكَ لَتُلَقَّى الْقُرْآنَ مِنْ لَدُنْ حَكیمٍ عَلیمٍ (نمل6) و "وَ ما یَنْطِقُ عَنِ الْهَوى‏،إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْىٌ یُوحَى‏ (نجم 3و4)
این آیات بیانگرآنست که پیامبر(ص) قرآن را از منشاء آن ،که نزد خدای دانای حکیم است، دریافت می کند و هرآنچه می گوید وحی خداست وهیچ سخن او از روی هوی و هوس(ودلبخواهی) نیست؛ فلذا وقتی پیامبر(ص)، وحی را از منشاء آن دریافت می کند و به تصریح آیه، آنچه می گوید جز وحی نیست، درنتیجه روشن است که دریافت وابلاغ آن ازهرگونه تحریف و تبدیلی بری خواهد بود.
2- "عاَلِمُ الْغَیْبِ فَلَا یُظْهِرُ عَلىَ‏ غَیْبِهِ أَحَدًا الَّا مَنِ ارْتَضىَ‏ مِن رَّسُولٍ فَإِنَّهُ یَسْلُكُ مِن بَینْ‏ِ یَدَیْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ رَصَدًالِّیَعْلَمَ أَن قَدْ أَبْلَغُواْ رِسَالَاتِ رَبهّمْ وَ أَحَاطَ بِمَا لَدَیهْمْ وَ..."(آیات 26-28سوره جن) وآیه شریفه "وَ اصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ فَإِنَّكَ بِأَعْیُنِنا وَ ..."(طور48)؛ این آیات به این حقیقت اشاره دارند که اولاً؛ خداوند عالم غیب خود را به روی فرستادگانی می گشاید که مورد رضای او هستند؛ یعنی کسانیکه به عالی ترین مقام بندگی رسیده اند. ثانیاً خداوند علیرغم رضاوخشنودی ازرسولان خود،مامورانی را نیزاز پیش و پس بر این فرستادگان الهی،مراقب قرار داده است؛ تا آنها اوامر الهی را درست ابلاغ کنند وثالثاًهمه این امورتحت اشراف ،نظارت و قدرت خدای متعال صورت می گیرد؛بنابراین چون غرض از گماردن ماموران ونظارت خداوند، این است که محتویات وحی را بدون تغییر و تبدیل ابلاغ نمایند،و خداوند آن را، اراده فرموده است واراده الهی تخلف ناپذیر است،"إِنَّ اللَّهَ بَالِغُ أَمْرِهِ"(طلاق3)،لازم می آید که آنها در دریافت و ابلاغ وحی معصوم بوده باشند.
3- "وَ لَوْ تَقَوَّلَ عَلَیْنَا بَعْضَ الْأَقَاوِیلِ لَأَخَذْنَا مِنْهُ بِالْیَمِینِ ثمُ‏َّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ الْوَتِینَ فَمَا مِنكمُ مِّنْ أَحَدٍ عَنْهُ حَاجِزِینَ(44-47 الحاقه) و آیه شریفه" الْیَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دینَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَیْكُمْ نِعْمَتی‏ وَ رَضیتُ لَكُمُ الْإِسْلامَ دینا "(مائده3)
طبق این آیات اساساَ در ابلاغ وحی ، پیامبر(ص) نمی تواند هیچگونه سخنی خارج از سخن خدا به مردم برساند؛ چون خداوند ایشان را تهدید کرده است واز سویی ،طبق آیه شریفه اکمال دین،پیامبر، دین خدا رابطورکامل بدست مردم رسانیده، درنتیجه روشن است که تهدید خداوند عملی نشده، فلذا وحی خدا بدون تحریف و توآم با عصمت به دست مردم رسیده است.
براساس آنچه گذشت عصمت پیامبراکرم(ص)دردریافت و ابلاغ وحی براساس آیات قرآن، اثبات گردید لیکن از آنجاییکه این نوع ازعصمت، یکی ازشؤون نبوت و رسالت است، طبعا برای سایر انبیا(ع) نیزبه خودی خود اثبات می شود.
ب- آیات دال بر عصمت انبیاء(ع) ازمطلق گناهان
دلیل اول :استدلال با استناد به مخلص(به فتح لام )بودن انبیا(ص)
1- مخلصین : براساس آیاتی از قرآن، شیطان قسم یاد نموده که تمام بندگان خدا را اغوا و اضلال کند مگر" مخلَصین" را ؛ آنهم به این دلیل که قدرت گمراه کردن آنان را ندارد. " قَالَ فَبِعِزَّتِكَ لَأُغْوِیَنَّهُمْ أَجْمَعِینَ إِلَّا عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِینَ "(سوره ص آیات 82-83) –"....وَ قَالَ لَأَتخَّذَنَّ مِنْ عِبَادِكَ نَصِیبًا مَّفْرُوضًاوَلَأُضِلَّنَّهُمْ وَ لَأُمَنِّیَنَّهُمْ وَ لاَمُرَنَّهُم‏...."( آیه 119 سوره نساء)
براین اساس درفرهنگ و ادبیات قرآن، مخلصین کسانی هستند که شیطان از تصرف در آنان و اغوا و اضلال آنها،عاجزوناامید است ؛ طبیعی است کسی که درراه حرکت بسوی خدا،به هیچ وجه ولو اندکی ،نه راه را گم کند و نه مقصد را، همان تعبیر دیگری خواهد بود از واژه " عصمت".
2- مصادیق مخلصین : با اندک فحص و جستجو در قرآن تعدادی ازمخلصین بیان شده است؛ حضرات انبیاء یوسف، موسی، عیسی،ابراهیم، اسحق و یعقوب(علیهم السلام)
"... إِنَّهُ مِنْ عِبادِنَا الْمُخْلَصینَ (یوسف24)
"وَ اذْكُرْ فِی الْكِتابِ مُوسى‏ إِنَّهُ كانَ مُخْلَصاً وَ كانَ رَسُولاً نَبِیًّا (51مریم)
"وَ اذْكُرْ عِبَادَنَا إِبْرَاهِیمَ وَ إِسْحَاقَ وَ یَعْقُوبَ أُوْلىِ الْأَیْدِى وَ الْأَبْصَرِإِنَّا أَخْلَصْنَاهُم بخِالِصَةٍ ذِكْرَى الدَّارِوَ إِنهَّمْ عِندَنَا لَمِنَ الْمُصْطَفَینْ‏َ الْأَخْیَارِ(سوره ص 45-47 )
درادامه آیه شریفه اخیرآمده است:" ... انهم عندنا لمن المصطفین الاخیار"(47)؛ این آیه اشاره به این حقیقت دارد که انبیائی که درآیات فوق نامشان ذکر شده جزو گروه " مصطفین الاخیار" هستند. به عبارتی این آیه تعلیلی است بر آیه قبلی به این معنا که مخلصین به این دلیل مخلصین هستند که جزو برگزیدگان اخیار("مصطفین" )در نزد خداهستند.
3- مصادیق دیگر:آدم ،نوح و آل ابراهیم و آل عمران(علیهم السلام)
" إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَى ءَادَمَ وَ نُوحًا وَ ءَالَ إِبْرَاهِیمَ وَ ءَالَ عِمْرَانَ عَلىَ الْعَالَمِینَ ذُرِّیَّةَ  بَعْضُهَا مِن بَعْض‏( آل عمران آیه 34) براساس این آیه، این دسته نیز جزو "مصطفین" بوده، لذا داخل در مخلصین خواهند بود.
براساس آیاتی دیگرروشن میشود که برخی ازآل ابراهیم وآل عمران، مشمول اصطفاء اند، نه همه آل. "وَ بَارَكْنَا عَلَیْهِ وَ عَلىَ إِسْحَاقَ  وَ مِن ذُرِّیَّتِهِمَا محُسِنٌ وَ ظَالِمٌ لِّنَفْسِهِ مُبِینٌ(صافات113)
4- گروه دیگر از مصادیق( آیات 84 الی 90 سوره انعام)
"وَ وَهَبْنَا لَهُ إِسْحَاقَ وَ یَعْقُوبَ  كُلاًّ هَدَیْنَا  وَ نُوحًا هَدَیْنَا مِن قَبْلُ  وَ مِن ذُرِّیَّتِهِ دَاوُدَ وَ سُلَیْمَنَ وَ أَیُّوبَ وَ یُوسُفَ وَ مُوسىَ‏ وَ هَرُونَ  وَ كَذَالِكَ نجَزِى الْمُحْسِنِینَ(84)
وَ زَكَرِیَّا وَ یحَیىَ‏ وَ عِیسىَ‏ وَ إِلْیَاسَ  كلُ‏ٌّ مِّنَ الصَّالِحِینَ(85)
وَ إِسْمَاعِیلَ وَ الْیَسَعَ وَ یُونُسَ وَ لُوطًا  وَ كُلاًّ فَضَّلْنَا عَلىَ الْعَلَمِینَ(86)
وَ مِنْ ءَابَائهِمْ وَ ذُرِّیَّاتهِمْ وَ إِخْوَانهِمْ  وَ اجْتَبَیْنَاهُمْ وَ هَدَیْنَاهُمْ إِلىَ‏ صرِاطٍ مُّسْتَقِیمٍ(87)
همانطورکه از آیات فوق پیداست انبیاء ذکرشده " اجتباء" شده اند؛اجتباء درفرهنگ عرب(1) همان معنای اصطفاء است، لذا این دسته از انبیاء نیز داخل دربرگزیدگان از اخیار یا همان "مصطفین الاخیارو مخلصین" خواهند بود.

نکته مهم : درآیه87 انعام، برخی از آباء و ذریه انبیاء(ع)و برادران آنها، نیز جزو دسته" اجتباء" ذکرشده اند، که درادامه آیه براساس عبارت " أُوْلَئكَ الَّذِینَ ءَاتَیْنَاهُمُ الْكِتَابَ وَ الحْكمْ‏َ وَ النُّبُوَّةَ  فَإِن یَكْفُرْ بهِا هَؤُلَاءِ فَقَدْ وَكلَّنَا بهِا قَوْمًا لَّیْسُواْ بهِا بِكَافِرِینَ(89) ،روشن می شود که مراداز"مِنْ ءَابَائهِمْ وَ ذُرِّیَّاتهِمْ وَ إِخْوَانهِمْ " ، افراد عادی نیستند بلکه کسانی هستند که دارای "کتاب وحکم و نبوت" اند؛ یعنی همان انبیاء، لذا تمام انبیائی که پس ازاینها آمده اند، یا جزو اجداد آنها، یا هم دوره آنها هستند، جزو گروه " اجتباء" بوده ولذا درسلک "مخلصین و مصطفین" خواهند بود.عبارت اخیر تمام انبیاء راشامل می شود(وَ مِنْ ءَابَائهِمْ وَ ذُرِّیَّاتهِمْ وَ إِخْوَانهِمْ  )
شبهه : ممكن است گفته شود همه این استدلالها صحیح،ولی اکثراً درخصوص رسولان صاحب شریعت است درحالیكه بسیاری از انبیاء آن وظایف رسولان را نداشته ویا اساساً صاحب کتاب یا شریعتی نبودند، دراینصورت عصمت آنها با این بیان چگونه اثبات خواهد شد؟
پاسخ:
اولا ً؛ براساس آیه شریفه " قُولُوا آمَنَّا بِاللَّهِ وَ ما أُنْزِلَ إِلَیْنا وَ ما أُنْزِلَ إِلى‏ إِبْراهیمَ وَ إِسْماعیلَ وَ إِسْحاقَ وَ یَعْقُوبَ وَ الْأَسْباطِ وَ ما أُوتِیَ مُوسى‏ وَ عیسى‏ وَ ما أُوتِیَ النَّبِیُّونَ مِنْ رَبِّهِمْ لا نُفَرِّقُ بَیْنَ أَحَدٍ مِنْهُمْ وَ نَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ" (بقره136و285) ،هیچ فرقی بین انبیاء و رسولان ازحیث اینكه پیامبرند(شؤون پیامبری)، نیست،(دقت شود که درآیه فوق انبیا ورسولان الهی باهم ذکرشده است)؛ لذا هرآنچه از ویژگیهای انبیاء باشد ،برهمه آنها صادق است و اگر تفاوتی هست براساس آیات شریفه "تِلْكَ الرُّسُلُ فَضَّلْنا بَعْضَهُمْ عَلى‏ بَعْضٍ"(253بقره)،و" لَقَدْ فَضَّلْنا بَعْضَ النَّبِیِّینَ عَلى‏ بَعْضٍ...(55اسرا) فضیلت و برتری، رتبی بوده وصرفاً در مراتب قرب ووظایف و... خواهد بود.

ثانیاَ : براساس آیه 87 سوره انعام خداوند،پس از ذکرنام تعدادی ازانبیا(2) (اعم از رسول و غیررسول)، آنها را هدایت شدگان توسط خودش وصف می كند و از سویی می فرماید: " وَ مَنْ یُضْلِلِ اللَّهُ فَما لَهُ مِنْ هادٍ  وَ مَن یَهْدِ اللَّهُ فَمَا لَهُ مِن مُّضِل (زمر36-37) ونیزدرآیات دیگر می فرماید: " مَنْ یَهْدِ اللَّهُ فَهُوَ الْمُهْتَدی وَ مَنْ یُضْلِلْ فَأُولئِكَ هُمُ الْخاسِرُونَ (اعراف178)"أُولئِكَ الَّذینَ هَدَى اللَّهُ فَبِهُداهُمُ اقْتَدِه"(انعام90)؛ این آیات نشانگر آن است كه انبیاء كسانی هستند كه بدست خداوند هدایت ویژه یافته اندو هركس را خداوند هدایت كرده باشد،هیچ گمراهی برای آنان متصور نخواهدبود وبه همین دلیل نیزدستور داده شده كه به آنها اقتدا شود و مقتدای امت باشند.

ثالثاً :بنابر آیات " رُسُلاً مُبَشِّرینَ وَ مُنْذِرینَ لِئَلاَّ یَكُونَ لِلنَّاسِ عَلَى اللَّهِ حُجَّةٌ بَعْدَ الرُّسُلِ وَ كانَ اللَّهُ عَزیزاً حَكیماً (نسا 165) و " وَما كُنَّا مُعَذِّبینَ حَتَّى نَبْعَثَ رَسُولاً (اسرا 15) و "کانَ النَّاسُ أُمَّةً واحِدَةً فَبَعَثَ اللَّهُ النَّبِیِّینَ مُبَشِّرِینَ وَ مُنْذِرِینَ.....(213 بقره)،خداوند انبیاء را برمی گزیند كه دربین مردم وقوم خود باتبشیر وانذار،حجت رابرمردم تمام کنند؛ لذا با توجه به این دو آیه ،همه انبیاء(اعم از رسول و غیررسول)، حجتهای الهی دربین قوم هستند واگر گناهکارو عاصی باشند، برای مردم حجت نخواهند بود ودر این مسئله نیز تفاوتی بین انبیا ورسولان قایل نشده است.

دلیل دوم :استدلال براساس اهداف انبیا

طبق آموزه های قرآنی انبیاء ورسولان الهی (ع) درراس همه ماموریت های خود، برای تبشیر واندارواتمام حجت الهی و تعلیم و تربیت ،مبعوث شده اند؛
" هوالذی بعث فی الامیین رسولاً منهم ...لیزکیهم ویعلمهم الکتاب .."(سوره جمعه آیه 2)
"لقد من الله علی المومنین اذ بعث فیهم رسولاً ...یزکیهم و یعلمهم الکتاب."(آل عمران 164)
وَ ما نُرْسِلُ الْمُرْسَلِینَ إِلاَّ مُبَشِّرِینَ وَ مُنْذِرِینَ ....َ ( کهف 56)
كانَ النَّاسُ أُمَّةً واحِدَةً فَبَعَثَ اللَّهُ النَّبِیِّینَ مُبَشِّرِینَ وَ مُنْذِرِینَ.....(213 بقره)
رُسُلاً مُبَشِّرِینَ وَ مُنْذِرِینَ لِئَلاَّ یَكُونَ لِلنَّاسِ عَلَى اللَّهِ حُجَّةٌ بَعْدَ الرُّسُلِ ... (165نسا)
ما كُنَّا مُعَذِّبِینَ حَتَّى نَبْعَثَ رَسُولاً (15اسرا)
طبق آیات فوق هدف بعثت ازانبیا، تربیت و هدایت مردم است، اگرانبیاء(ع) خود عامل به گفته های خود نباشند، این امرمهم حاصل نخواهد شد.چراکه تبشیرواندارو اتمام حجت زمانی محقق می شود که انبیا خود به مقتضای آنچه می گویند عمل کنند، طبع انسان بگونه ای است که اگر مربی  به تعالیم خود پایبند نبوده وبین قول و فعل او تضادی باشد نفوس آنها،ازچنین شخصی گریزان خواهد شدو به او اعتماد نخواهند کرد؛ لذا اگر كسی كه مسئولیت تربیت مردم رابرعهده دارد، معصوم نباشد، بی اعتمادی مردم نسبت به آنها، زمینه تبعیت را فراهم نخواهد كرد و این نقض غرض ایجاد خواهد كرد. شاهد این موضوع مسائل عادی و روزانه زندگی است که دركوچكترین امور زندگی كه به افرادی مراجعه می شود، چنانچه طرف مقابل پایبند به آنچه می گوید نباشد ،دراندك زمانی اعتماد مردم از آنها سلب می شود و جالب اینجاست كه اعتماد سابق یا بازنمی گردد و یا در موارد نادر، بسیار دیگر و محدود بر می گردد.به این ترتیب در دین كه همه سرنوشت دنیوی و اخروی انسان در دست تعالیم انبیاء(ع) است، جایی برای بی اعتمادی نخواهد بود.

دلیل سوم :استدلال با استناد به مطلق بودن اطاعت از انبیا(ع)

" وما ارسلنا من رسول الا لیطاع باذن الله " (نساء آیه 64)
" اطیعوا الله و اطیعوا الرسول و لاتبطلوا اعمالكم"(سوره محمد آیه 33)
"وَ ما كانَ لِمُؤْمِنٍ وَ لا مُؤْمِنَةٍ إِذا قَضَى اللَّهُ وَ رَسُولُهُ أَمْراً أَنْ یَكُونَ لَهُمُ الْخِیَرَةُ مِنْ أَمْرِهِم" (احزاب، آیه 36)
" أَطیعُوا اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّ اللَّهَ لا یُحِبُّ الْكافِرینَ (32آل عمران)
" أَطیعُوا اللَّهَ وَ الرَّسُولَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ"(آل‏عمران  132  )
یَأَیهُّا الَّذِینَ ءَامَنُواْ أَطِیعُواْ اللَّهَ وَ أَطِیعُواْ الرَّسُولَ وَ أُوْلىِ الْأَمْرِ مِنكمُ‏ْ  فَإِن تَنَازَعْتُمْ فىِ شىَ‏ْءٍ فَرُدُّوهُ إِلىَ اللَّهِ وَ الرَّسُولِ إِن كُنتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْیَوْمِ الاَخِرِذَالِكَ خَیرْ وَ أَحْسَنُ تَأْوِیلاً(نسا59)
طبق این آیات شریفه خداوند به مومنین دستور می دهد كه از انبیاء اطاعت و فرمانبرداری مطلق داشته باشند و هیچكس درمقابل هیچكدام از اوامر پیامبر (ص)حق و اختیاری ندارند؛ فلذا اگرمعاذالله پیامبر غیرمعصوم و گناهکارباشد ودرعین حال اطاعت از اوهم واجب باشد،دراینصورت همه معصیت كاران در مقابل خداوند معذور خواهند بود واین خلاف صریح آموزه های قرآنی است.لذا باید انبیاء(ع) معصوم باشند تااطاعت مطلق درخصوص انها صدق پیداکند.

دلیل چهارم : استدلال با استناد به نهی های الهی خطاب به پیامبر(ص)

1-"... وَ لا تُطیعُوا أَمْرَ الْمُسْرِفینَ (شعرا 151)     
2-"... ولاتطع منهم آثماً او كفوراً"(24قلم)
3-"... ولاتطع من اغفلنا قلبه عن ذكرنا واتبع هواه وکان امره فرطا ..."(كهف 28)
4-"...فلاتطع المکذبین"(قلم 8)
5-"...ولاتطع کل حلاف مهین"(قلم10)
......
باتوجه به این آیات، خداوند به پیامبر(ص)دستور می دهد كه از مسرفان و گناهكاران و كافران ودروغ گویان و كسانی كه قلبشان از یاد خدا غافل است و نیز از تابعان هواهای نفسانی و... اطاعت و تبعیت نكند؛ لذا می توان نتیجه گرفت که خود پیامبرهم نباید هیچ یك از این ویژگیها را داشته باشد؛چراكه اگرپیامبر دارای این ویژگیها باشد، چون اطاعت از ایشان واجب است وازطرفی خدا دستور می دهد كه اطاعت از اینگونه اشخاص نشود، این امرتكلیف مالایطاق خواهد بود، بنابراین پیامبر(ص) باید معصوم و دور ازگناه و خطا باشد؛ البته باید یادآوری کرد که هرچندموارد مذکور درآیات فوق هریک ناظر به یک گناه خاصی است لیکن اگر "مخلَص" بودن و"عدم تبعیت از هوای نفس" و " تذکر دائمی یاد خدا" باهم جمع شوند، عصمت کامل و مطلق انبیا، ازمطلق گناهان را افاده می کند.به عبارتی وقتی انبیا بدلیل "مخلص" بودن، شیطان قدرت تصرف درآنها ندارد وازطرفی ازهوای نفس نیز تبعیت نمیکنند و دایما به یاد وذکرخداهستند این یعنی همان "عصمت انبیا".
نکته : باتوجه به اینکه براساس دلایل فوق عصمت انبیا بطوراطلاق، اثبات گردید آیاتی که ممکن است توهم عصیان و گناه وتمرد ولغزش ... ، نماید با دلایل فوق که آیات محکمه هستند، قابل رفع خواهد بود؛البته کتب مفصلی دراین خصوص تالیف گردیده(3) که شبهات مطرح و آیات متشابه ِآن را تبیین و توضیح داده است که طالبان می توانند بدانها مراجعه کنند.
آنچه آیات فوق درخصوص عصمت تبیین می کنند ناظربه گناه فقهی و مصطلح درزبان و عرف دینی است و سایرمراتب و معانی گناه را بادلایل دیگری باید اثبات کرد؛ مسایلی همچون ترک اولی، سهو و نسیان وخطا و... نیز دربحث دایره عصمت می گنجد که اگرخدا توفیق دهد دربخش پایانی(قسمت سوم این مقاله) بدان خواهیم پرداخت.

والعاقبة للمتقین

سید مختارموسوی زنجانی-وعده صادق

 



1-  براساس آنچه علمای اهل لغت گفته اند اجتباء و اصطفاء به یک معنا بوده و هردو افاده معنای" تناول خالص شیء" یا همان" برگزیدن" می کنند؛ اصطفا از ریشه صفو به معنای خلوص شیء ازهرنوع آمیختگی است بطورمثال درآیه شریفه «وَ أَنْهارٌ مِنْ عَسَلٍ مُصَفًّى»(سوره محمد آیه 15) به همین معنا بکاررفته است. براساس آنچه راغب و دیگرلغت دانان گفته اند اجتباء به معنای جمع كردن است بطور اختیار و بر گزیدن ؛ همچنانکه آیه شریفه " فَاجْتَباهُ رَبُّهُ فَجَعَلَهُ " به این معنا اشاره دارد- (مصباح المنیر، ج‏2، ص: 344 ، المفردات فی غریب القرآن، ص: 488، قاموس قرآن، ج‏2، ص: 16 ، تفسیر القرآن العظیم (ابن أبی حاتم)، ج‏7، ص: 2104

2-  وَ وَهَبْنَا لَهُ إِسْحَاقَ وَ یَعْقُوبَ  كُلاًّ هَدَیْنَا  وَ نُوحًا هَدَیْنَا مِن قَبْلُ  وَ مِن ذُرِّیَّتِهِ دَاوُدَ وَ سُلَیْمَنَ وَ أَیُّوبَ وَ یُوسُفَ وَ مُوسىَ‏ وَ هَرُونَ  وَ كَذَالِكَ نجَزِى الْمُحْسِنِینَ(84)وَ زَكَرِیَّا وَ یحَیىَ‏ وَ عِیسىَ‏ وَ إِلْیَاسَ  كلُ‏ٌّ مِّنَ الصَّالِحِینَ(85)وَ إِسْمَاعِیلَ وَ الْیَسَعَ وَ یُونُسَ وَ لُوطًا  وَ كُلاًّ فَضَّلْنَا عَلىَ الْعَلَمِینَ(86(وَ مِنْ ءَابَائهِمْ وَ ذُرِّیَّاتهِمْ وَ إِخْوَانهِمْ  وَ اجْتَبَیْنَاهُمْ وَ هَدَیْنَاهُمْ إِلىَ‏ صرِاطٍ مُّسْتَقِیمٍ(87)ذَالِكَ هُدَى اللَّهِ یهَدِى بِهِ مَن یَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ  وَ لَوْ أَشرْكُواْ لَحَبِطَ عَنْهُم مَّا كاَنُواْ یَعْمَلُونَ(88)أُوْلَئكَ الَّذِینَ ءَاتَیْنَاهُمُ الْكِتَابَ وَ الحْكمْ‏َ وَ النُّبُوَّةَ  فَإِن یَكْفُرْ بهِا هَؤُلَاءِ فَقَدْ وَكلَّنَا بهِا قَوْمًا لَّیْسُواْ بهِا بِكَافِرِینَ(89)

3- علاقمندان می توانند به کتاب تنزیه الانبیا نوشته، سید مرتضی علم الهدی و کتاب "خطاناپذیری پیامبران نوشته،جعفرانواری مراجعه نمایند.

 

آخرین مطالب
صفحات جانبی
آرشیو مطالب
نظر سنجی
مهمترین برنامه جهت تعجیل در ظهورچیست؟







پیوند های روزانه
امکانات جانبی
blogskin

ابزار وبلاگ

قالب وبلاگ